Buba poleca: 5 klasyków polskiego podziemia.

5 KLASYKÓW POLSKIEGO PODZIEMIA

Smarki Pysk Kixnare – Najebawszy Ep

Plyta Smarka, Dj Pyska i producenta Kixnare’a puszczona do sieci około 3 lata temu, zdążyła wyrobić sobie w środowisku miano klasyku, w pełni zasłużenie. Siłą ‘Najebawszy EP’ są inteligentne, cżesto pełne zabawnej ironii i co najważniejsze szczere teksty. Jeśli chodzi o technikę składania rymów, to Smark bez wątpienia zalicza się do ścisłej, krajowej czołówki. To właśnie trafne, ironiczne, czasem nieco szowinistyczne i wulgarne teksty zagwarantowały sukces albumowi. Do tego bity Kixnare’a, które są na najwyższym krajowym poziomie, oraz cuty i skrecze świętej pamięci Dj Pyska.. Polski Illmatic? Zobaczymy.

Dinal – Kaseta Demonstracyjna

Opolska grupa Dinal, znana głównie z longplaya zatytułowanego ‘W strefie jarania i w strefie rymowania’. Ci bardziej wkręceni wiedzą, że 3 lata wcześniej wydali pierwszy w Polsce undegrundowy debiut wydany tylko i wyłącznie na wosku. Ten debiut to epka nazwana ‘Kaseta Demonstracyjna’. Teksty Wankeja to nic innego, jak zabawa słowem oraz majstersztyk podwójnych rymów. Bity wyklepali Mejdej i Urbek, do których nie można mieć większych zastrzeżeń. ‘Żywotność’ utworów znajdujących się na albumie jest chyba najważniejszym wyznacznikiem jej jakości. Pojawienie się tego materiału, to jedna z najlepszych chwil w polskim rapie.

Zkibwoy – Obskurw King

Zkibwoy, jedna druga Brudnych Serc. Album zrobiony wspólnie z Aderem bije większość podziemnych produkcji, ze względu na flow i tematykę numerów. W tekstach dominują dynamiczne obsewracje, miejska blokowa mądrość z ciekawymi puentami, bez nudnych przesłanek. Zkibwoy ma dar opowiadania historii w taki sposób, że czuje się wśród ludzi i miejsc o których nawija. No i oryginalny akcent Zkibwoya.. Od premiery ‘Obskurw King’ minęło już sporo czasu, przez ten czas zdąrzyłem sprawdzić wiele innych numerów Zkibwoya, i musze przyznać, że robi rap obok którego nie można przejść obojętnie.

Reno – Następny Level

Płyta tekstowo utrzymana w klimatach bragga, kasy i panienek, co w przypadku tej płyty jest wyłącznie zaletą. Reno, co chwilę zaskakuje trafnym panczem, cżesto stosując taktyke podwójnych rymów. Przykładem mogą być:
“Jeśli życie to dziwka – to ja jestem alfonsem, Nie dość że ją wykorzystam – to wyciągne z niej forsę” lub “I chociaż z perspektywy czasu te problemy wydają się głupie – mam duzo rzeczy na głowie i nie chodzi o łupież”. Jedyną wadą tego materiału jest jego jakośc, która nie przeszkadza w słuchaniu. Osobiście uważam, że znakomita zawartość albumu, wynagradza w pełni jego gorszą jakość. Niewątpliwie pozycja obowiązkowa.

Jimson – Gorączka w Parku Igieł EP

Jimson,  raper, którego chyba nie trzeba nikomu przedstawiać, bez wątpienia jeden z najbardziej charakterystycznych głosów w polskim podziemiu. ‘Gorączka w Parku Igieł EP’ to 30sto minutowa epka. Wszystkie utwory łączą się w jedną całość, a sam koncept albumu jest inspirowany filmem ‘Natural Born Killers’, który polecam obejrzeć przed, lub po stestowaniu materiału rapera. Jimson na płycie wciela się w morderce i seryjnego zabójce, opowiada historię z jego życia, co w połączeniu z jego tajemniczą barwą głosu daje niesamowity efekt. Produkcją materiału zajął się głównie Bob Air (Bober) który wyklepał podkłady idealnie pasujące do klimatu płyty. Gościnnie można usłyszeć chłopaków z WOCC – Tetrisa i Esdwa. Płyta przez wielu krytykowana, przez innych doceniana.. Płyta najmłodsza stażem, ale to właśnie kontrowersje i spekulacje wokół tego materiału nadaja mu miano przyszłego klasyku.

~ - autor: buba100 w dniu styczeń 28, 2009.